Een pas geïnstalleerde Linux-server stelt al netwerkdiensten beschikbaar, heeft een actief root-account en gebruikt standaardinstellingen die zijn ontworpen voor compatibiliteit, niet voor beveiliging. Elke luisterende service, elke open poort en elke te ruime machtiging vormt een mogelijk toegangspunt. Een Linux-systeem beveiligen begint met het verkleinen van dit aanvalsoppervlak, nog voordat u aan detectietools denkt.
Controleren welke Linux-kernel na een update daadwerkelijk actief is
Beveiligingspatches voor de kernel installeren is niet altijd voldoende. Zolang het systeem niet opnieuw is opgestart, draait de oude kernelversie nog in het geheugen. U hebt zojuist een kritieke patch geïnstalleerd, maar zonder herstart blijft de kwetsbare versie actief.
Controleer dit door de uitvoer van uname -r te vergelijken met de nieuwste kernel die door uw pakketbeheerder is geïnstalleerd. Als die twee verschillen, is de patch nog niet actief.
Livepatching (dat door sommige distributies wordt aangeboden) kan onderbrekingen beperken doordat patches direct worden toegepast. Het dekt niet alle kwetsbaarheden en vervangt niet altijd een volledige herstart. Op een productieserver blijft een herstart na elke grote kernelupdate de betrouwbaarste methode. Verschillende bronnen verzamelen recente beveiligingsmeldingen voor gangbare distributies, zoals de beveiligingspagina van Hebdo Linux, waar patches per distributie worden vermeld.
Lokale kernelkwetsbaarheden worden vaak gebruikt om privileges te verhogen na een eerste inbreuk. Een aanvaller die via een verkeerd geconfigureerde webapplicatie beperkte toegang krijgt, kan een niet-gepatchte kernel misbruiken om root te worden. Door het aantal lokale accounts te beperken, verkleint u dit risico op privilege-escalatie.

SSH-configuratie aanscherpen: meer dan alleen de poort wijzigen
De standaardpoort van SSH wijzigen vertraagt geautomatiseerde scans, maar daar blijft het bij. Echte bescherming begint bij de configuratie van de daemon zelf.
Hebt u weleens de authenticatielogs bekeken van een server die op internet is aangesloten? Elk uur zijn er honderden inlogpogingen op het root-account met veelgebruikte wachtwoorden. Schakel directe root-toegang via SSH uit (PermitRootLogin no in sshd_config) om deze aanvalsmogelijkheid weg te nemen.
Controleer deze instellingen als eerste in uw SSH-configuratie:
- Alleen authenticatie met openbare sleutels: schakel wachtwoorden uit (
PasswordAuthentication no) zodra uw sleutels zijn geïnstalleerd, om brute-forceaanvallen te blokkeren - Beperk toegestane gebruikers met de directive
AllowUsersin plaats van alle systeemaccounts een inlogpoging toe te staan - Beperk de versleutelingsalgoritmen tot de nieuwste en sluit oudere algoritmen (zoals CBC) uit via
CiphersenMACs - Stel een time-out voor inactiviteit in met
ClientAliveIntervalenClientAliveCountMaxom verlaten sessies te sluiten
Na elke wijziging in sshd_config moet de service opnieuw worden geladen. Test de configuratie altijd vanuit een tweede open sessie om te voorkomen dat u uzelf buitensluit.
Services beheren en het aanvalsoppervlak van Linux verkleinen
Een standaard Linux-systeem schakelt standaard services in die u waarschijnlijk niet nodig hebt. Een webserver hoeft geen printserver of Bluetooth-agent te draaien.
Toon de actieve services met systemctl list-units --type=service --state=running. Elke regel staat voor een luisterend proces, een reeks afhankelijkheden en een mogelijk risico. Schakel alle services uit die niet nodig zijn voor uw gebruik.
Hetzelfde geldt voor netwerkpoorten. Met ss -tlnp ziet u welke poorten luisteren en welk proces eraan is gekoppeld. Komt een poort niet overeen met een legitieme service, dan is het een overblijfsel van de installatie dat moet worden opgeruimd.
Firewall en netwerkfiltering
Een goed geconfigureerde firewall staat alleen verwacht verkeer toe. Op recente distributies vervangt nftables geleidelijk iptables. Het principe blijft hetzelfde: blokkeer standaard alles en open alleen de benodigde poorten.
Een typische webserver heeft alleen poort 80, poort 443 en uw SSH-poort nodig. Alle andere poorten blijven gesloten. Deze aanpak van ‘alles weigeren, specifieke toegang toestaan’ verandert uw netwerkbeveiligingsbeleid van een zeef in een actieve filter.

Toegangsrechten en sudo: het principe van minimale privileges
Waarom dit principe? Omdat een gecompromitteerd gebruikersaccount met ruime rechten de aanvaller precies diezelfde rechten geeft. Door sudo nauwkeurig te configureren, beperkt u de schade bij een inbraak.
Voeg een gebruiker niet zomaar toe aan de groep sudo met alle rechten, maar leg in /etc/sudoers (via visudo) vast welke specifieke opdrachten zijn toegestaan. Een databasebeheerder hoeft de firewall niet opnieuw te kunnen starten.
- Geef elke rol alleen de
sudo-opdrachten die nodig zijn, geen toegang metALL=(ALL) ALL - Schakel logging van
sudo-opdrachten in, zodat elke actie met verhoogde rechten wordt vastgelegd - Controleer regelmatig de bestanden in
/etc/sudoers.d/: vergeten regels kunnen na iemands vertrek nog maanden blijven bestaan
Een te ruim ingesteld sudoers-bestand komt neer op het ontbreken van privilege-scheiding. Controleer het minstens één keer per kwartaal.
Machtigingen voor gevoelige bestanden en mappen
Voor systeembestanden (/etc/shadow, /etc/ssh/sshd_config en privésleutels) zijn strikte machtigingen nodig. Met chmod 600 voor privésleutels van SSH en chmod 640 voor /etc/shadow voorkomt u dat onbevoegde accounts deze kunnen lezen.
Zoek regelmatig naar bestanden waarvoor de SUID-bit is ingeschakeld (find / -perm -4000). Met deze bit kan een programma worden uitgevoerd met de rechten van de eigenaar, vaak root. Elk onnodig SUID-binair bestand vormt een potentiële route voor privilege-escalatie.
De gids ANSSI-BP-028, gepubliceerd door ANSSI en gewijd aan aanbevelingen voor de configuratie van een GNU/Linux-systeem, behandelt deze punten en beschrijft verschillende beveiligingsniveaus die zijn afgestemd op de context (minimaal, gemiddeld, versterkt). Stem het beveiligingsniveau af op de daadwerkelijke rol van de server om te voorkomen dat applicaties niet meer werken doordat u beperkingen toepast die te streng zijn voor het beoogde gebruik. Containers kunnen bijvoorbeeld afhankelijk zijn van kernelvoorzieningen (zoals niet-geprivilegieerde gebruikersnaamruimten) die door een te agressief beleid zouden worden uitgeschakeld.
Linux-beveiliging is geen vaststaande toestand. Kernelpatches, het controleren van actieve services, het auditen van het sudoers-bestand en het controleren van machtigingen vormen samen een cyclus die u moet blijven herhalen. Een server die in januari is gehard, maar waarvan de regels in juni nog steeds niet zijn gecontroleerd, wordt opnieuw een doelwit.



